Ból kolana Białystok — diagnostyka i leczenie

Ból kolana Białystok — tak szuka nas wielu pacjentów, którzy chcą najpierw zrozumieć, co dzieje się w stawie, a dopiero potem zacząć leczenie. Kolano to staw, w którym pracują razem rzepka, chrząstka, łąkotki, więzadła i ścięgna mięśni uda — każda z tych struktur boli trochę inaczej i w innym miejscu. Dlatego pierwsza wizyta to wywiad i badanie funkcjonalne, a nie od razu zabieg. Gdy ból ma podłoże przeciążeniowe albo zwyrodnieniowe, proponujemy terapię TECAR, terapię manualną i ćwiczenia — bez skierowania. Jeśli po urazie albo operacji potrzebujesz dłuższego programu, zajrzyj na stronę rehabilitacja kolana w Białymstoku. Leczenie kolana jest częścią naszej rehabilitacji w Białymstoku. Ceny znajdziesz w cenniku, a inne schorzenia, którymi się zajmujemy — na stronie Co leczymy. Badania nad terapią TECAR w dolegliwościach kolana są dostępne w bazie PubMed.

Ból kolana przy zginaniu i na schodach

Ból z przodu kolana, wokół lub pod rzepką, nasilany przy kucaniu, schodzeniu ze schodów i po długim siedzeniu, często wiąże się z przeciążeniem stawu rzepkowo-udowego. Ból w szczelinie stawu przy głębokim zgięciu bywa sygnałem problemu z łąkotką.

Boli pod kolanem

Ból w dole podkolanowym może dawać torbiel Bakera, przeciążone ścięgna mięśni tylnej grupy uda albo tylna część łąkotki. Gdy dochodzi obrzęk, ucieplenie i ból łydki, trzeba najpierw wykluczyć zakrzepicę — wtedy pilnie do lekarza.

Ból kolana z boku

Po stronie zewnętrznej często odpowiada za niego pasmo biodrowo-piszczelowe, zwłaszcza u biegaczy i rowerzystów. Po stronie wewnętrznej — więzadło poboczne przyśrodkowe, okolica przyczepu ścięgien „gęsiej stopki” albo zmiany zwyrodnieniowe.

Ból kolana po bieganiu

Ból, który pojawia się po kilku kilometrach i zmusza do przerwania biegu, to typowy obraz przeciążenia — tzw. kolana biegacza albo zespołu pasma biodrowo-piszczelowego. Zwykle ma związek z nagłym zwiększeniem kilometrażu, techniką biegu lub siłą mięśni biodra.

Wielu pacjentów nie pamięta żadnego urazu — kolano zaczęło boleć „samo”. Zwykle stoi za tym przeciążenie: więcej schodów, nowy sport, dłuższe spacery, przybranie na wadze albo słabsze mięśnie uda i biodra. U osób po czterdziestce częstą przyczyną są też zmiany zwyrodnieniowe, które dają ból przy wstawaniu i po dłuższym chodzeniu, a w spoczynku się wyciszają. Rzadziej ból kolana bierze się z biodra albo kręgosłupa lędźwiowego — dlatego w badaniu sprawdzamy także te okolice.

Ból wokół rzepki, nasilany przy kucaniu, schodzeniu i po długim siedzeniu, to typowy obraz przeciążenia stawu rzepkowo-udowego — często u osób aktywnych i nastolatków w okresie wzrostu. Ból w szczelinie stawu, zwłaszcza z przeskakiwaniem, blokowaniem albo obrzękiem po skręcie, częściej wskazuje na łąkotkę. W badaniu wykonujemy testy, które pomagają odróżnić te przyczyny. Jeśli podejrzewamy uszkodzenie łąkotki wymagające diagnostyki obrazowej, kierujemy na USG lub rezonans.

Ból po zewnętrznej stronie kolana, który narasta w trakcie biegu lub jazdy na rowerze, często ma związek z pasmem biodrowo-piszczelowym — tkanką biegnącą od biodra do piszczeli. Po stronie wewnętrznej boleć mogą więzadło poboczne przyśrodkowe (zwłaszcza po skręcie), okolica „gęsiej stopki” poniżej szpary stawu albo przedział przyśrodkowy przy zmianach zwyrodnieniowych. Każde z tych miejsc wymaga trochę innych ćwiczeń, dlatego zaczynamy od ustalenia, co dokładnie boli.

Najczęstszą przyczyną bólu kolana u biegaczy jest zbyt szybkie zwiększenie obciążenia: więcej kilometrów, podbiegi, nowe buty albo twardsza nawierzchnia w krótkim czasie. Na początek zwykle wystarcza zmniejszenie objętości treningu, a nie całkowita przerwa — pod warunkiem, że ból nie narasta w trakcie biegu i nie utrzymuje się następnego dnia. Ważne są też siła mięśni pośladkowych i uda, długość kroku i rytm biegu. Na wizycie pomożemy zaplanować powrót do biegania krok po kroku.

Przy większości przeciążeniowych bólów kolana podstawą są ćwiczenia wzmacniające: napinanie mięśnia czworogłowego z wyprostowaną nogą, mostek biodrowy, odwodzenie nogi w leżeniu bokiem, a później półprzysiady w zakresie, który nie wywołuje bólu. Ćwiczenia wykonuj spokojnie, bez gwałtownych ruchów. Lekki dyskomfort jest dopuszczalny, ale ból, który narasta w trakcie albo utrzymuje się następnego dnia, to sygnał, że obciążenie jest za duże. Na wizycie dobierzemy zestaw do przyczyny i etapu leczenia.

Zmiany zwyrodnieniowe widoczne na zdjęciu RTG nie zawsze idą w parze z bólem — część osób z zaawansowanym obrazem radiologicznym funkcjonuje dobrze, a część z niewielkimi zmianami ma duże dolegliwości. W leczeniu zachowawczym duże znaczenie mają ćwiczenia wzmacniające, regularny ruch dostosowany do możliwości, kontrola masy ciała i zabiegi zmniejszające ból, takie jak TECAR. Nie obiecujemy cofnięcia zmian w chrząstce — pracujemy nad tym, żeby kolano bolało mniej i lepiej znosiło codzienny ruch.

Po świeżym przeciążeniu albo niewielkim urazie, gdy kolano jest obrzęknięte i ciepłe, zwykle lepiej sprawdza się chłodzenie przez kilkanaście minut, przez ręcznik, i ograniczenie aktywności, która nasila ból. Przy przewlekłym bólu bez obrzęku wiele osób lepiej czuje się po cieple i łagodnym ruchu. Całkowite unieruchomienie kolana na wiele dni zwykle nie pomaga — mięśnie szybko słabną. Jeśli ból jest silny, kolano się blokuje albo nie możesz stanąć na nodze, zgłoś się do lekarza.

Jeśli masz wynik USG, rezonansu, zdjęcie RTG albo dokumentację od ortopedy — weź je ze sobą. Przygotuj listę przyjmowanych leków, zwłaszcza przeciwzakrzepowych, i informacje o chorobach przewlekłych oraz implantach. Załóż krótkie spodenki albo spodnie, które łatwo podwinąć powyżej kolana; biegaczy prosimy też o buty, w których trenują. Pierwszą wizytę zaczynamy od wywiadu i badania — o zabiegu decydujemy dopiero po nich.

Kolano pracuje między biodrem a stopą i często płaci za to, co dzieje się wyżej albo niżej. Słabe mięśnie pośladkowe sprawiają, że przy przysiadzie czy zbieganiu kolano ucieka do środka, a to zwiększa obciążenie rzepki i przyczepów po stronie wewnętrznej. Sztywny staw skokowy albo zapadające się sklepienie stopy zmieniają ustawienie piszczeli. Dlatego w badaniu patrzymy, jak stajesz na jednej nodze, jak schodzisz ze stopnia i jak wykonujesz przysiad — a ćwiczenia obejmują nie tylko udo.

To zależy od przyczyny, czasu trwania dolegliwości i tego, jak kolano reaguje na leczenie. Świeże przeciążenie zwykle uspokaja się szybciej niż ból, który trwa od wielu miesięcy, a zmiany zwyrodnieniowe wymagają przede wszystkim regularnych ćwiczeń prowadzonych dłużej. Dlatego nie podajemy z góry liczby zabiegów: plan ustalamy po badaniu, a co kilka wizyt sprawdzamy postępy i decydujemy, czy kontynuować, zmienić metodę, czy skierować do lekarza.

Nie wykonujemy tego zabiegu m.in. w ciąży, u osób z rozrusznikiem serca lub innym wszczepionym urządzeniem elektronicznym, przy chorobie nowotworowej, zakrzepicy, zmianach skórnych lub infekcji z gorączką w okolicy zabiegu. Ostrożności wymagają zaburzenia czucia, zaburzenia krzepnięcia i leki przeciwzakrzepowe oraz metalowe implanty w okolicy kolana, np. endoproteza. Wszystko to omawiamy na konsultacji — jeśli zabieg nie jest dla Ciebie, zaproponujemy inną formę terapii, np. ćwiczenia i terapię manualną.